Proverbs 12
12:1 နည္းဥပေဒကို ခံခ်င္ေသာသူသည္ ပညာအတတ္ကိုႏွစ္သက္၏။ ဆုံးမျခင္းကိုမုန္းေသာသူမူကား၊ တိရစၧာန္သေဘာရွိ၏။
12:2 သူေတာ္ေကာင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရတတ္၏။ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံစည္ေသာသူမူကား၊ အျပစ္စီရင္ေတာ္မူျခင္းကိုခံရ၏။
12:3 လူသည္ ဒုစရိုက္အားျဖင့္ ျမဲၿမံျခင္းသို႔ မေရာက္ရာ။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အျမစ္မူကား မေရြ႕ရာ။
12:4 သီလရွိေသာမိန္းမသည္ မိမိလင္၌ ဦးရစ္သရဖူျဖစ္၏။ အရွက္ခြဲတတ္ေသာ မိန္းမမူကား၊ လင္၏အရိုးတို႔၌ ေဆြးေျမ့ျခင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။
12:5 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အႀကံသည္ ေျဖာင့္၏။ မတရားေသာသူေပးေသာ အႀကံမူကား မုသားျဖစ္၏။
12:6 မတရားေသာသူ၏စကားသည္ သူ႔အသက္ကိုသတ္ျခင္းငွာ ေစာင္းေျမာင္းတတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ႏွုတ္မူကား၊ သူတစ္ပါးတို႔ကို ကယ္ႏုတ္တတ္၏။
12:7 မတရားေသာသူ၏အိမ္သည္ ၿပိဳလဲေပ်ာက္ပ်က္ျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အိမ္မူကား၊ အျမဲတည္ျခင္း ရွိတတ္၏။
12:8 လူသည္ ဉာဏ္ပညာရွိသည္အတိုင္း ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုခံရ၏။ သေဘာေကာက္ေသာသူမူကား၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းကို ခံရ၏။
12:9 စားစရာမရွိဘဲ ဝါႂကြားေသာသူထက္၊ အသေရမရွိ၊ ကိုယ္အလုပ္ကိုလုပ္ရေသာသူသည္ သာ၍ေကာင္း၏။
12:10 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မိမိတိရစၧာန္အသက္ကို ႏွေျမာတတ္၏။ မတရားေသာသူမူကား၊ က႐ုဏာအရာ၌ပင္ ၾကမ္းၾကဳတ္တတ္၏။
12:11 မိမိလယ္ယာကို လုပ္ေသာသူသည္ ဝစြာစားရ၏။ အခ်ည္းႏွီးေသာအမွုကို ေစာင့္ေသာသူမူကား၊ ဉာဏ္ခ်ိဳ႕တဲ့၏။
12:12 မတရားေသာသူသည္ လူဆိုးသုံးတတ္ေသာ ေက်ာ့ကြင္းကို အလိုရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အျမစ္မူကား၊ အသီးကိုသီးတတ္၏။
12:13 စကားလြန္က်ဴးရာတြင္ ဆိုးေသာေက်ာ့ကြင္းရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ အမွုထဲက ထေျမာက္တတ္၏။
12:14 လူသည္ မိမိႏွုတ္ခမ္းအသီးကို ဝစြာစားရ၏။ မိမိလက္လုပ္ရာ အက်ိဳးအျပစ္ကိုလည္းခံရ၏။
12:15 မိုက္ေသာသူသည္ မိမိျပဳေသာအမွုကို မွန္သည္ဟု ထင္တတ္၏။ အႀကံေပးေသာစကားကို နားေထာင္ေသာသူမူကား ပညာရွိ၏။
12:16 မိုက္ေသာသူ၏အမ်က္ေဒါသသည္ ခ်က္ခ်င္းထင္ရွားတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ ရွက္စရာအမွုကို ဖုံးတတ္၏။
12:17 မွန္ေသာစကားကို ေျပာေသာသူသည္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရား၊ မမွန္ေသာသက္ေသကိုခံေသာသူမူကား၊ မုသားတရားကို ျပသတတ္၏။
12:18 သန္လ်က္ႏွင့္ထိုးသကဲ့သို႔ စကားေျပာတတ္ေသာ လူတစ္ခ်ိဳ႕ရွိ၏။ ပညာရွိတို႔၏လၽွာမူကား အနာကိုပင္ ေပ်ာက္ေစတတ္၏။
12:19 သစၥာႏွုတ္ခမ္းသည္ အစဥ္အျမဲတည္၏။ မုသားလၽွာမူကား ခဏသာတည္၏။
12:20 မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာသူတို႔၏စိတ္ထဲမွာ လွည့္စားတတ္ေသာသေဘာရွိ၏။ ရန္ေျပေစျခင္းငွာ အႀကံေပးေသာသူတို႔၌ကား၊ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္းရွိ၏။
12:21 တရားေသာသူ၌ အမဂၤလာ မေရာက္ရာ။ မတရားေသာသူမူကား၊ အမဂၤလာႏွင့္ ျပည့္ဝရလိမ့္မည္။
12:22 မုသားသုံးေသာႏွုတ္ခမ္းသည္ ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူဖြယ္ျဖစ္၏။ သစၥာတရားကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာသူတို႔မူကား၊ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဖြယ္ျဖစ္ၾက၏။
12:23 ပညာသတိရွိေသာသူသည္ မိမိသိေသာအရာကိုပင္ ထိမ္ဝွက္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ မိမိစိတ္အလိုအေလ်ာက္ မိုက္ေသာသေဘာကို ထင္ရွားျပတတ္၏။
12:24 လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာသူသည္ အစိုးရတတ္၏။ ပ်င္းရိေသာသူမူကား၊ အခြန္ေပးရ၏။
12:25 ဝမ္းနည္းျခင္းအေၾကာင္းသည္ ညႇိုးငယ္ေစတတ္၏။ ေကာင္းေသာစကားမူကား၊ ရႊင္လန္းေစတတ္၏။
12:26 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ အိမ္နီးခ်င္းကို လမ္းျပတတ္၏။ မတရားေသာသူလိုက္ေသာလမ္းမူကား၊ သူ႔ကိုပင္ လွည့္စားတတ္၏။
12:27 ပ်င္းရိေသာသူသည္ မုဆိုးလုပ္ေသာ္လည္း၊ ဖမ္းရေသာအေကာင္ကို ကင္၍မစားရ။ လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာသူ၏ဥစၥာမူကား၊ အဖိုးထိုက္ေပ၏။
12:28 ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားလမ္း၌ ေသေဘးမရွိ၊ အသက္ခ်မ္းသာလမ္းျဖစ္၏။